Mogelijke microbioomtherapie bij ziekte van Alzheimer

In 2019 is er een onderzoek in China georganiseerd waarbij gekeken werd naar het effect van dysbiose op ontstekingen, en dan voornamelijk de ontstekingen die gezien worden in de hersenen bij de ziekte van Alzheimer. Ondanks jaren van onderzoek naar de ziekte van Alzheimer en mogelijke behandelingen, zijn er nog geen goede anti-amyloïde bèta, het ontstekingseiwit wat voor hersenschade zorgt, therapieën of medicijnen gevonden.

Dysbiose wordt gezien als een belangrijke risicofactor van een terugvallend immuunsysteem, wat als gevolg kan hebben dat ontstekingscellen in de hersenen geactiveerd worden en vervolgens de depositie van de bekende eiwitkluwen in de hersenen kan veroorzaken. Specifiek bij de ziekte van Alzheimer, wordt bij dysbiose een opstapeling van stoffen gezien die de zogenaamde T-helper cellen activeren in de hersenen, die vervolgens de microglia activeren, ook wel de immuun cellen van het centrale zenuwstelsel genoemd.

De stof die werd onderzocht in de studie, sodium oligomannate, een gesynthetiseerd molecuul, bleek een significant effect te hebben op het tegengaan van dysbiose. Maar daar bovenop werd ook gezien dat het cognitief vermogen van de Alzheimer patiënten toenam, dat de opstapeling van immuun-activerende stoffen afnam en dat er minder ontsteking aanwezig was in de hersenen in de vorm van minder amyloïde-beta en tau-plaques. In een recent klinisch onderzoek (september 2020), werd geconcludeerd dat sodium oligomannate als een veilig middel zonder neven-effecten ingezet kan worden.

Samenvattend, sodium oligomannate (GV-971; Green Valley) heeft mogelijke anti-Alzheimer effecten doordat het neuro-inflammatie gerelateerde dysbiose in de darmen tegengaat. Verder onderzoek moet uitwijzen wat de precieze effecten bij verschillende subgroepen van patiënten zijn, en wat een optimale dosering is.

Bronnen:
https://alzres.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13195-020-00678-3
https://www.nature.com/articles/s41422-019-0216-x