Ritme van het microbioom

Er is bekend van een inktvissoort in Hawaï, de bobtail inktvis, dat deze licht kan geven door middel van een symbiose met een lichtgevende (luminscerende) bacterie, genaamd V. fischeri. Deze bacterie stelt de inktvis in staat zichzelf te beschermen tegen roofdieren in de zee door middel van het nadoen van maanlicht op het wateroppervlak, waardoor de inktvis minder goed is waar te nemen. Deze bescherming is alleen `s nachts nodig, en de inktvis geeft dan ook alleen `s nachts dit licht af. Overdag wordt er geen licht geproduceerd. Vanuit onderzoek is bekend dat de bacterie die dit licht produceert zich voedt met moleculen die worden geproduceerd door de inktvis onder invloed van een tweede molecuul, MIF, een eiwit van het immuunsysteem. Dit molecuul wordt `s nachts sterker geproduceerd, en zorgt zodoende voor een voedingsbodem voor de lichtgevende bacterie. Dit laat zien dat er een sterk en functioneel dag/nacht ritme optreedt binnen deze soorten, ook wel een symbiose genoemd.

Nu is bekend geworden dat dit MIF molecuul ook wordt gevonden in het epitheelcellen van zoogdieren, waar het een soortgelijke functie kan hebben als in de inktvis, namelijk het verzorgen van een ritme van aanwas en afbraak van voedingsstoffen voor specifieke bacteriën, in een dagelijkse of tijdsafhankelijke cyclus.

Deze ontdekking kan verder worden ingezet om te onderzoeken hoe mensen gezond gehouden kunnen worden en hoe het menselijke ecosysteem weerbaar kan worden gemaakt.

Bron: https://www.pnas.org/content/early/2020/10/15/2016864117